Ο Βέλγος Samuel Klagsbrun έφτασε στη Νέα Υόρκη με τους γονείς του το 1941, μιλώντας μόνο γαλλικά, έχοντας διαφύγει με επιτυχία τις διώξεις κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν εδώ που η οικογένειά του θα ξεκινούσε από την αρχή τη ζωή της, αφήνοντας πίσω της μια καθιερωμένη ζωή στην Ευρώπη. Ο πολύ μικρός Samuel έμαθε το εμπόριο διαμαντιών από τον πατέρα του, αλλά αυτό δεν ήταν το πάθος του. Εργάστηκε ως δάσκαλος για να συντηρήσει τον εαυτό του, ενώ παράλληλα ακολούθησε την καρδιά του για να γίνει ψυχίατρος. Ο Δρ. Klagsbrun έλαβε την ψυχιατρική του εκπαίδευση στο Γέιλ, υπηρέτησε ως επικεφαλής της Ψυχιατρικής στη Ναυτική Βάση Υποβρυχίων των ΗΠΑ στο Νιου Λόντον του Κονέκτικατ και στη συνέχεια άνοιξε ιδιωτικό ιατρείο στη Νέα Υόρκη.

Αναζήτησε μια κατάλληλη εγκατάσταση για να ιδρύσει ένα ιδιωτικό ψυχιατρικό νοσοκομείο. Ήθελε ένα μέρος που να προσφέρει ένα θεραπευτικό περιβάλλον διαφορετικό από ένα τυπικό νοσοκομειακό περιβάλλον, όπου θα μπορούσε να νιώθει άνετα να νοσηλεύει τους δικούς του ασθενείς.

Το 1978, ο Δρ. Samuel Klagsbrun αγόρασε το Νοσοκομείο Four Winds στο Westchester, με ένα σαφές όραμα: να δημιουργήσει έναν χώρο που να συνδυάζει το υψηλότερο επίπεδο κλινικής φροντίδας με βαθιά ενσυναίσθηση για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, σε ένα όμορφο περιβάλλον που θυμίζει πανεπιστημιούπολη. Επεκτείνοντας το όραμα του Δρ. Klagsbrun στα βόρεια της Νέας Υόρκης, η Four Winds άνοιξε ένα ακόμη νοσοκομείο στο Saratoga Springs το 1986.

Από την αρχή, ο στόχος του Δρ. Klagsbrun ήταν να δημιουργήσει ένα θεραπευτικό, υποστηρικτικό περιβάλλον όπου οι ασθενείς θα αντιμετωπίζονταν με αξιοπρέπεια, σεβασμό και εξατομικευμένη φροντίδα, το είδος του χώρου που οι κλινικοί γιατροί θα εμπιστεύονταν για να φροντίζουν τις οικογένειές τους.

Αυτή η φιλοσοφία παραμένει στον πυρήνα του Four Winds σήμερα. Παραμένοντας οικογενειακά διοικούμενο, το νοσοκομείο συνεχίζει να εξελίσσεται, παραμένοντας παράλληλα προσηλωμένο στην ίδια δέσμευση για στοχαστική και συμπονετική φροντίδα στην οποία ιδρύθηκε.

Η Δρ. Σάρα Κλάγκσμπρουν, η κόρη του, είναι περήφανη που συνεχίζει την κληρονομιά του πατέρα της.