«ای نفس، از بادهای اربع بیا و بر این کشتگان بدم تا زنده شوند…
و روح به آنها داخل شد و آنها زنده شدند... و روی پاهای خود ایستادند. حزقیال 37: 9-10



ساموئل کلگزبرون، متولد بلژیک، در سال ۱۹۴۱ به همراه والدینش به نیویورک سیتی آمد. او که فقط به زبان فرانسوی صحبت میکرد، پس از فرار موفقیتآمیز از آزار و اذیت در طول جنگ جهانی دوم، به این شهر مهاجرت کرد. خانوادهاش در اینجا زندگی جدیدی را آغاز کردند و زندگی تثبیتشدهای را در اروپا پشت سر گذاشتند. ساموئل که بسیار جوان بود، تجارت الماس را از پدرش آموخت، اما این علاقه او نبود. او برای امرار معاش به عنوان معلم کار میکرد و در عین حال به دنبال علاقهاش برای روانپزشک شدن بود. دکتر کلگزبرون آموزش روانپزشکی خود را در دانشگاه ییل گذراند، به عنوان رئیس روانپزشکی در پایگاه زیردریایی نیروی دریایی ایالات متحده در نیو لندن، کنتیکت خدمت کرد و سپس یک مطب خصوصی در شهر نیویورک افتتاح کرد.
او به دنبال مکانی مناسب برای تأسیس یک بیمارستان روانپزشکی خصوصی بود. او مکانی میخواست که محیطی درمانی متفاوت از محیط بیمارستانهای معمولی داشته باشد، جایی که بتواند در آن با خیال راحت بیماران خودش را بستری کند.
در سال ۱۹۷۸، دکتر ساموئل کلاگسبرون، بیمارستان فور ویندز را در وستچستر خریداری کرد، با چشماندازی روشن: ایجاد مکانی که بالاترین سطح مراقبتهای بالینی را با همدلی عمیق برای بیماران و خانوادههایشان در فضایی زیبا و شبیه به دانشگاه ترکیب کند. با گسترش چشمانداز دکتر کلاگسبرون به شمال ایالت نیویورک، فور ویندز در سال ۱۹۸۶ بیمارستان دیگری را در ساراتوگا اسپرینگز افتتاح کرد.
از همان ابتدا، هدف دکتر کلاگسبرون ایجاد محیطی شفابخش و پرورشدهنده بود که در آن با بیماران با عزت، احترام و مراقبت فردی رفتار شود، جایی که پزشکان برای درمان خانوادههای خود به آن اعتماد کنند.
این فلسفه امروزه نیز در هسته اصلی بیمارستان فور ویندز باقی مانده است. این بیمارستان که هنوز هم به صورت خانوادگی اداره میشود، در عین حال که به همان تعهد به مراقبت متفکرانه و دلسوزانهای که بر اساس آن تأسیس شده است، پایبند است، به تکامل خود ادامه میدهد.
دکتر سارا کلاگسبرون، دختر او، مفتخر است که میراث پدرش را ادامه میدهد.







